Jesteśmy ludźmi, którzy z prezentacją mają więcej do czynienia niż przysłowiowy szary obywatel. Co więcej, nasza pomoc i zaangażowanie w powyższy temat jest i będzie stale potrzebna. Skąd ta pewność w moim głosie? Jestem ojcem piętnastoletniego syna – gimnazjalisty, człowieka o całkiem dobrze rozwiniętym poczuciu wpływu oraz samoświadomości swoich słabych stron. Kilka tygodni temu, napomknął mi, że został wyznaczony wspólnie z kolegą do przygotowania prezentacji. którą następnie ma ZAPREZENTOWAĆ przed całą klasą. Termin: za tydzień. Piotr, bo tak osobiście nazwałem go jakiś czas temu, stwierdził, że ma mnóstwo czasu, więc zajmie się tym pod koniec tygodnia. Poza tym sam temat: 'Wypadki drogowe' nie powinny stanowić problemu, bo to luzik. Ktoś z Was pewnie powie: Skąd ja to znam?
Pomyślałem sobie wtedy, że moja pomoc będzie niezbędna. Następnego dnia próbowałem przekonać Piotra, że im dłużej „pochodzi” z tematem tym bardziej przemyślana konstrukcja powstanie. Spróbowaliśmy zbudować konspekt do prezentacji. Zaczęliśmy od mapy myśli – poszło nieźle, była dobra zabawa. Znacznie gorzej szło przy tworzeniu treści samego przekazu i konstrukcji prezentacji. Jednak zupełną klapą okazała się próba samej prezentacji. Pomyślałem - no Stary, do roboty…. tylko 5 dni na trening! Starałem się podpowiadać i sugerować pewne ćwiczenia, podobnie jak robię to na warsztatach. Niestety trudno jest być prorokiem w własnym domu, a jak mówi moja znajoma dyrektor Liceum: własne dzieci oddaję w ręce innych nauczycieli ja pozostanę rodzicem. Wiem, że miała rację. Zaciskałem więc zęby kiedy był kwestionowany mój autorytet. Dałem radę.
Zadowalający efekt został osiągnięty na dzień przed prezentacją. Piotr nadal czuł strach przed kompromitacją. Dla mnie jego emocje były wsparciem, a dla niego motywacją. Przećwiczyliśmy więc raz jeszcze prezentację, z pełnym feedbackiem moim i mamy. Młody ruszył następnego ranka do szkoły by zaprezentować, a właściwie „odbyć dialog z audytorium” na temat wypadków drogowych i ich zagrożeń.
Podsumowując, pragnę zaapelować do nauczycieli: Każdy z nas w swym dorosłym życiu dokonuje mnóstwa prezentacji. Audytorium to czasem nasi koledzy, czasem klienci, a czasem asesorzy. Dajmy młodym ludziom możliwości i uczmy ich umiejętności prezentacji i kreowania wypowiedzi w oparciu o 3P: Przemyślaną - Przećwiczoną - Perswazyjną konstrukcję!
Marek Ignyś - Bayer Polska, 11 maja 2012r.
PS: Sytuacja, która się zdarzyła wprawiła mnie właściwie w dobry nastrój kiedy patrzę w przyszłość. Jeszcze wielu podobnych młodych ludzi wciąż będzie potrzebować wsparcia i pomocy w poszerzaniu swoich umiejętności prezentacyjnych.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz