Jak stosować liczby/wyniki badań w prezentacji? (cz. 3)

Tekst: Marek Stączek, EdisonTeam.pl

Drugi człon naszego akronimu niesie przesłanie: „Mów oryginalnie”. Przywiązywanie wagi do oryginalności w prezentowaniu tematu pozwala szerokim łukiem omijać frazes, jak trądu strzec się przewidywalności i systematycznie - rok w rok - szczepić się przeciw poprawności.
Mówca, który praktykuje oryginalność dąży do przygotowania nietuzinkowej wypowiedzi, a swoim działaniu obiera taki kurs, bo wie: „Jeżeli uda mi się wzbudzić ciekawość, to… widownię będę miał w kieszeni!”.  

I faktycznie, zainteresowany słuchacz nie jest w stanie oprzeć się przemożnej sile ciekawości. Każdy, bezwzględnie każdy, ulega jej urokowi. Można by stwierdzić, że bez pamięci zakochują się w niej: tak wysoki, jak i niski, gruby, jak i chudy, blondyn, szatyn, rudy – słowem, każdy, po uszy i bez wyjątku… Obudzona ciekawość to siła o uniwersalnym charakterze. Gdy uda się ją wyzwolić, słuchacz towarzyszy mówcy do końca. 
 
Tak więc pozostaje jeszcze pytanie: Jak to osiągnąć? - a wracając do naszego tematu: Jak przedstawić dane w sposób interesujący? Poniżej próba odpowiedzi. 

Jak stosować liczby/wyniki badań w prezentacji? (cz. 2)

Tekst: Marek Stączek, EdisonTeam.pl

Odpowiadając na postawione w tytule pytanie posłużę się naszą ideą dotyczącą mów publicznych, w której podkreślamy trzy wartości, jakimi powinna się wyróżniać dobra prezentacja. Podpowiadamy: „Mów z KOPem - komunikatywnie, oryginalnie i przekonująco”. Ten trzyliterowy akronim przyłożę do tematu liczb w prezentacji i podam praktyczny algorytm przygotowania wypowiedzi opartej o dane liczbowe.

Zastosowanie liczb w prezentacji

Tekst: Marek Stączek, EdisonTeam.pl

Właśnie jechałem z pracy do domu i zobaczyłem wielki bilbord reklamujący nowe osiedle mieszkaniowe. Kolorowy napis głosił: „2500 osób nie mogło się pomylić!”. Nie mogło? Oj mogło, mogło… pomyślałem. Oczywiście w zamyśle autora, liczba 2500 miała zrobić wrażenie, ale nie zrobiła, bo dawno, dawno temu, „anonimowy nauczyciel” klarownie wyjaśnił mi, czym jest sofizmat, czyli wypowiedź, która wiarygodnie brzmi, ale jest nielogiczna. Otóż, będąc jeszcze młodym chłopaczkiem, który większość swojego czasu spędza w wielce edukacyjnej przestrzeni, jaką jest podwórko, zobaczyłem kiedyś duży napis wymalowany białą farbą: „Człowieku jedz kupę. 10 000 much nie może się mylić!”. Od autora tej praktycznej lekcji logiki nauczyłem się, że liczby nie zawsze mówią same za siebie i niezbicie dowodzą jak jest. Ale, gwoli prawdy dodajmy – mogą robić wrażenie, dawać do myślenia, bo przyznacie gdyby wrażenia nie robiły, to anegdota, którą zaraz przytoczę nikogo z nas by nie bawiła. Zresztą oceńcie sami.

Wódka czy martini z lodem?

Tekst: Rafał Waśniewski, Marketing manager

Być może nie genialne, ale a na pewno najbardziej zabawne ze wszystkich widzianych przemówień są te wydane przy okazji firmowych kolacji. Kiedy powietrze jest już dobrze nakarmione treścią oraz zagruntowane odpowiednią ilością płynów. Dostarczamy publiczności, z którą nie jest łatwo wygrać, przygotowany i wypracowany tekst. Tym razem miałem okazje poobserwować jak zawodzi mój kolega, chociaż tak dobrze się przygotował, według moich podpowiedzi…

Dwa kluczowe elementy i ten trzeci „nic do stracenia”

Autor: Dr Joanna Kantor-Martynuska. SWPS

Miewamy spotkania zapoznawcze, ukierunkowane na budowanie relacji, rozmowy rekrutacyjne, od których zależy nasza kariera, wreszcie ważne osobiste kontakty, które tworzymy z zamysłem lub improwizujemy ad hoc. Wszystkie te wydarzenia mają formę spotkania tête-a-tête. Strony konfrontują się w proporcjach 1:1. Nie ma więc publiczności, a jednak sytuacje te ładunkiem tremy czy napięcia mogą dorównywać wystąpieniom publicznym. Jak to się dzieje, że niektórzy mimo dreszczyku emocji wypadają w nich świetnie?

„Lustereczko, powiedź przecie, kto jest najlepszym mówcą na świecie?” - Czyli o największym wrogu procesu doskonalenia się

Tekst: Radek Głowacki, EdisonTeam.pl

Czas na wystąpienie. Już nic więcej nie mogę dla niego zrobić. Teraz już tylko czas na obserwację i informację zwrotną. Ocenię jak mu poszło - czy potrafił zjednać sobie słuchaczy i ich zainteresować? Jak się zachowywał? Jakie techniki retoryczne zastosował? Emocje rosną tak, że mógłbym za Tomaszem Zimochem powiedzieć - „ale to będą emocje, proszę Państwa!”. Zająłem, więc miejsce i czekam, kiedy pojawi się na scenie.

Oto i on. Let’s play! Wstrzymuję oddech, i…