Tekst: Przemysław Kopyto, UCB Pharma
Podobno najlepsze wystąpienia to te, które wyglądają na zupełnie naturalne i spontaniczne, ale które w rzeczywistości są produktem wielu godzin, a może i dni, przygotowań, prób i powtórek. Ale czy oznacza to, że każde wystąpienie nie poprzedzone długim czasem żmudnych przygotowań jest skazane na porażkę? A co jeżeli nie mam wystarczająco dużo czasu na przygotowania? Na którą część wystąpienia zwrócić największą uwagę i przygotować ją najlepiej?
Niektórzy uważają, że najważniejszy jest początek, bo to on decyduje, czy słuchacz podąży za mówcą, czy nie. Inni twierdzą, że bez soczystego rozwinięcia i dobrej argumentacji – nic się nie da osiągnąć. Jednak to trochę niedoceniane zakończenie decyduje o tym, co ci, którzy dotrwali do końca zabiorą ze sobą, z czym wyjdą, o czym będą myśleć i jakie decyzje podejmą. Wielu mówców nie osiąga swoich celów tylko dlatego, że po dobrym locie nie potrafią w odpowiednim momencie miękko, ale zdecydowanie wylądować. Bardzo wiele dobrych wystąpień pozostawia niedosyt, czy wręcz niesmak, z powodu rozwlekłego zakończenia i braku pointy. Bywają wreszcie i takie, z których nie pamiętamy prawie nic - poza jednym celnym zdaniem wypowiedzianym na koniec.
Trzeba wiedzieć, jak zacząć. Trzeba umieć rozwinąć argumentację. Ale zakończenie trzeba mieć po prostu gotowe. A jeśli planujemy pewne formy interakcji – to najlepiej nawet kilka…
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz